تنهای آشنا......

سلام دوستای گلم

من بازم اومدم میدونم خیلی خیلی دیر کردم ولی...................بالاخره اومدم...!

خیلی دوستون دارم

اژ جدیدمه........!حتما نظر بدین

قربونتون برم الهیییییییییییییییی....

در انتظار خوابم و صد افسوس

خوابم به چشم باز نمي آيد

اندوهگين و غمزده مي گويم

شايد ز روي ناز نمي آيد

چون سايه گشته خواب و نمي افتد

در دام هاي روشن چشمانم

مي خواند آن نهفته نامعلوم

در ضربه هاي نبض پريشانم

مغروق اين جواني معصومم

مغروق لحظه هاي فراموشي

مغروق اين سلام نوازشبار

در بوسه و نگاه و هم آغوشي

مي خواهمش در اين شب تنهائي

با ديدگان گمشده در ديدار

با درد, درد ساكت زيبائي

سرشار, از تمامي خود سرشار

مي خواهمش كه بفشردم بر خويش

بر خويش بفشرد من شيدا را

بر هستيم بپيچد, پيچدسخت

آن بازوان گرم و توانا را

در لابلاي گردن و موهايم

گردش كند نسيم نفس هايش

نوشد, بنوشدم كه بپيوندم

با رود تلخ خويش به دريايش

وحشي و داغ و پر عطش و لرزان

چون شعله هاي سركش بازيگر

درگيردم, به همهمه درگيرد

خاكسترم بماند در بستر

در آسمان روشن چشمانش

بينم ستاره هاي تمنا را

در بوسه هاي پر شررش جويم

لذات آتشين هوس ها را

مي خواهمش دريغا, مي خواهم

مي خواهمش به تيره, به تنهائي

مي خوانمش به گريه, به بيتابي

مي خوانمش به صبر, شكيبائي

لب تشنه مي دود نگهم هر دم

در حفره هاي شب, شبي بي پايان

او, آن پرنده, شايد مي گريد

بر بام يك ستاره سرگردان

فدای روی گل همتون

نظر یادت نره

سلام به همه عزیزانم که دلم براشون یه ذره شده ......

اول: از تک تک شما دوستای گلم معذرت می خوام به خاطر این غیبت طولانیم!!!چون خیلی مشغول درسا بودم الانم تو تعطیلات بعد امتحاناتم و خلاصه دارم نفس میکشم...

دوم: از کامنتای قشنگتون خیلی ممنونم حتما به همشون جواب میدم در اسرع وقت.

در آخر بازم معذرت......

دوستون دارم خیلی....

نظر یادت نره گلم.......!!!!

کاش می دانستی دنیا با همه وسعتش بی تو جایی برای ماندن ندارد

اشک چشمانم هر شب سراغت را از کویر گونه هایم می گیرند

ای که دیدگانم از تنهایی تو الفبای اشک ریختن را آموخته اند

و لحظه های گریانم با کوچ تو روان گشته اند!

چرا از کوچه دلتنگی هایم گذر نمی کنی؟

چرا به چشمان مانده به راهم دستی تکان نمی دهی؟

بی تو قناری ها خوش آواز نیستند....

و آسمان چشمانم همیشه بارانیست...

بی تو من درختی خشکیده در پاییزم!!!

از پشت شيشه هاي بزرگ دلتنگي گريه ميكنم و آرزو ميكنم كه كاش

 براي يك لحظه فقط يك لحظه آغوش گرمت را احساس كنم ، ميخواهم

 سر روي شانه هاي مهربانت بگذارم تا ديگر از گريه كم نشوم . تو مرا

به ديار محبتها بردي و صادقانه دوستم داشتي پس بيا و باز در اين راه

تلاش كن اگر طاقت اشكهايم را نداري . در راه عشقي پاك تر و صادقانه تر،

 زيرا كه من و تو ما شده ايم پس نگذار زمانه بيرحم دلهايي را كه از هم

جدا نشدني است را به درد آورد دلم را به تو دادم و كليدش را به سوي

آسمان خوشبختي ها روانه كردم چه شبها كه تا سحر به يادت با

گونه هاي خيس از دلتنگي ها به سر بردم چه روزها با خاطراتت نفس

 كشيدم پس تو اي سخاوت آسماني من ...

مرا درياب كه ديوانه وار دوستت دارم

مثل یک گلوله برف به یک باره آب شدی و بیش از آنکه متوجه ی چیزی شوم بخار شدی و به هوا رفتی. زنگ زدم و با صدای آهسته و ترس خورده از قولی که داده بودی حرف زدی و گقتی تمامش کنیم و من از این حرفت خنده ام گرفت و تلفن را قطع کردم و شروع به هوا خوردن در باغچه ی خانه کردم .چه زود می توان با کسی دم گرفت و چه زود می توان عشق بازی کرد و چه زود می توان از هم برید .این چه عشقی بود که با یک نصیحت از هم پاشیده شد و چون گرفتار قراردادهای روزانه هستی به راحتی قبول کردی و قول دادی که کارهای ناتمام مرا تمام بکنی و بروی . نه ! لطفا این کار را هم انجام مده خودم تمامش می کنم مگر قبل از آنکه بیایی چه غلطی می کردم که حالا نتوانم ! پایان احساس شیرین تلخ نبود مزه گسی داشت و من سعی نکردم شیرینی خاطرات را به آن اضافه بکنم .دارم می روم دوش بگیرم و تن خودم را از بوی تن تو پاک کنم .دی شب فرانچسکا شامپوی جدیدی به من داد که عطر همه خاطرات را به یک باره محو می کند و با آرامش این کار را خواهم کرد تو فقط بهانه ای برای ادامه ی زندگی ام بوده ای و بس ! از این به بعد تو کار خودت را بکن و من کار خودم را ! به مسیر تازه ای که ترافیک ندارد ادامه بده تا از دست شلوغی های عصرانه خلاص بشوی . ماشین ات را خوب سرویس کن و موتورش را خوب روغن کاری . کافی ست که سوئیچ را بزنی و موتورت دوباره شروع به کار کردن بکند .تمام حرف هایت پر از هوس و ترانه بود عمق نداشت چون با نرمه ای از غبار از هم پاشیده شد .برو دوست من خوش باش و سعی کن با او دقیقه های تنهایی ات را پر بکنی شاید افاقه ای شود و او هم ترانه ی جدیدی از رادیو یاد بگیرد و صبح ها که از خواب بیدار می شوی در گوشت زمزمه بکند و تو پتو را به کناری بزنی و به طرفش برگردی و موهای سرش را نوازش بکنی و عشق بازی ساعت پنچ را شروع بکنی و دوش بگیری و بعد به سر کارت بروی و داد بزنی اه ! چه قدر من خوش بختم !

سلام من اومدم با یه پست جدید اما این دفعه می خوام جریانات تلخ این چند روزه رو براتون بگم...

گوش کنین........

حدود2 ماه بود که با وحید آشنا شده بودم بی نهایت دوسش داشتم. اونم همینطور منو.بی اندازه به هم وابسته بودیم.خیلی با هم جور بودیم .قراربود تا چند ماه آینده بیاد خواستگاریم.وحید همون شخص ایده آل من بود.یه فرد تحصیل کرده و با شخصیت و........هزاران ملاک دیگه.

اون تو همه کارش منو سهیم می دونست حتی نصف آپارتمانشو به اسم من زده بود.نصف هر درآمدی که از کارش داشت بی بروبرگشت تو حساب من بود.اصلا منو همسر رسمی خودش می دونست...همه جا منو نامزد خودش معرفی می کرد.خیلی باهم خوشبخت بودیم...خیلیییییییی...فقط یه ایراداز طرف وحید بود اونم جریان پدرش....پدر وحید یه جورایی از اون آدمای قدیمی بود.بعد اینکه برای اولین بار رفتم خونشون برای معرفی من به خانوادش...پدرش یه نگاهی بهم انداخت و رفت تو اتاقش و وحید هم به دنبالش...اون میخواست عروس تنها پسرش فلان جور باشه و بهمان طورباشه...همونی که خودش میخواست...چطور بگم؟؟؟ یه جورایی از نظر اعتقادات خیلی حساس بود...خیلی راحت اومد روبروم نشست و گفت دخترم اگه میخوای عروس خوبی برای این خانواده باشه باید......ویکی یکی شرایطشو گفت...یعنی باید اصلا رو صورتم آرایش نباشه.باید چادر سرم باشه.نباید بیرون از منزل کار کنم...و......و...و...منم خیلی ناراحت شدم.به وحید گفتم جریان چیه؟گفت نمی تونه رو حرف باباش حرف بزنه و اگه من دوسش دارم باید به خاطر اون این کارارو بکنم و یه چیز دیگه من قبل آشنایی با وحید با پسر عمش یعنی شهرام رابطه داشتم ولی فقط در حد یه دوستی ساده و چندروزه و از طریق اون با وحید آشنا شده بودم...و اینم یه ایراد بابای وحید بود که فکر می کرد از اون دخترای علاف و لات هستم....

خلاصه منم به خاطر اون حرف وحید که اگه دوسش دارم باید این کارو بکنم بر خلاف روال خانوادم که کاملا در این مسایل ریلکس و راحت هستن کم کم آرایش و مانتو آن چنانی و دیگر مسایل رو به حد متوسط رسوندم ولی دیگه داشتم خسته می شدم چون اولا به این چنین محیطی عادت نداشتم و در ثانی فکر اینکه این سخت گیری ها قراره بعد ازدواج شدیدتر بشه دیوونم میکرد تا اینکه سر و کله مهدی پیداشد...

با اینکه وحید کاملا روابطمو با هر جنس مخالفی منع کرده بود ولی با این حال بعضی وقت ها پنهانی به جشن تولد دوست پسرای دوستام میرفتم یا اینکه برا گردش به کوه و جاهای دیگه میرفتیم...چند بارم مچمو گرفته بود ولی خب من حوصلم سر می رفت بازم به کارام ادامه می دادم....یه روز من و دوستم زری به همراه دوستش مهدی رفتیم کوه ...اونجا با مهدی خیلی گرم گرفتم...مهدی هم پسر خیلی خوبیه...بعضی وقتا متوجه ابراز علاقه هاش میشدم ولی زیاد اهمیت نمی دادم.ازم پرسید:مینا وحید رو دوست داری؟گفتم:خیلی....خیلی.گفت:خوش به حالش.

بعد اون روز من و مهدی بدون حضورزری خیلی باهم ارتباط داشتیم اونم به خاطر قولی که مهدی برای درست کردن یکی از نمره هام تو دانشگاه داده بود...علاقه مهدی روز به روز بیشتر می شد...تا اینکه یه روز حرف دلشو بهم گفت...گفت که نمیتونه بدون من زندگی کنه...همه راز زندگیشو هم بهم گفت حتی چیزایی که تا به حال به زری نگفته بود....مهدی گفت که سرطان خون داره...گفت که وقتی کوچیک بود باباش فوت میکنه و مامانش ازدواج میکنه و تنهاش میزاره و هر سختی دیگه ای که تو زندگیش بود و با گریه بهم گفت...گفت که میخواد با من باشه...همش 5 دقیقه بهم فرصت داد و گفت خوب فکر کن و بعد 5 دقیقه یا بگو برو گم شو منم میرم و گورمو گم میکنم یا پیشنهادمو قبول کن ...منم بی هیچ فکری گفتم نمی تونم به وحید خیانت کنم...ولی اون گریه هاش شدت گرفت و خواهش کرد که باهاش رابطه داشته باشم گفت که سرطان داره و زیاد عمر نمیکنه.............تا این جمله رو گفت دیدم که اشک رو گونه های منم نشسته...نمی تونم بگم چه احساسی داشتم ولی هر چه بود خیلی رنج آور بود ....خلاصه من و مهدی رابطه دوستی عاشقانمونو شروع کردیم دیگه وحید اون رنگ و بوی گذشته را برام نداشت مهدی خیلی با محبت بود هر کاری از دستش میومد برام میکرد...دلم برای وحید می سوخت حالا دیگه مهدی رو بیشتراز وحید دوست داشتم بیماریشم روز به روز بهتر میشد از طرفی هم وحید یه چیزایی بو برده بود همش اصرار داشت که بیاد خواستگاری ومن قبول نمی کردم....

مهدی بهم گفت:منو دوست داری؟گفتم:بیشتر از خودم.گفت:پس برنامت چیه؟میخوای با وحید ازدواج کنی؟گفتم:نه...خیلی مردد بودم.گفت:چرا رابطتو باهاش تموم نمی کنی؟اولش مخالفت کردم...ولی بعدش مهدی با آرامش همیشگیش متقاعدم کرد که اگه دوسش دارم باید این کارو کنم و یا بر عکس اگه وحید رو بیشتر دوست دارم باید با اون تموم کنم....خلاصه بعد کلی کلنجار با خودم مهدی رو برای همیشه انتخاب کردم...

به وحید هم گفتم که دیگه هیچی بین ما نیست اون که خیلی شوکه شده بود دلیل کارمو خواست و منم کارای پدرشو بهانه کردم گفت که باهاش صحبت میکنه ولی هر چی گفت گفتم که نه...نه...نه...نمیشه که برگشت و بهم گفت که میدونه برای چی میخوام رابطمونو تموم کنم گفت که چندین بار من و مهدی رو باهم دیده بود ........با این حرفش خیلی خجالت کشیدم...

خلاصه میکنم بعد هزاران مکافات و تهدید وحید به خراب کردن زندگی من و مهدی و کلی دعوا بین وحید و مهدی رابطه من و وحید تموم شد و از طرفی هم بنا به دلایل دیگه ای اعتماد مهدی بهم فوق العاده کم شده بود رابطمون هم کم رنگ تر...بعد چند هفته مهدی بدون اطلاع من زنگ زده بود بابا و منو ازش خواستگاری کرده بود مهدی با خواهرش اومدن خونمون و همه صحبتا رو کردن و خواهرش پیش همه گفت که برادرش سرطان داره...پدرم که تا اون لحظه موافق بود به یک بار از جا پرید و گفت که فکر می کنیم....پدرم خیلی مهربونه و منو از اونجایی که ته تقاری خونه هستم خیلی دوست داره و نمی خواد تو زندگیم سختی ببینم......و به خاطر همین بیماری مهدی باهامون مخالفت کرد...بعد هفته ها اصرار بالاخره بابا راضی شدن که صبر کنیم بیماری مهدی به کل درست بشه و بعد بند و بساط نامزدی رو پهن کنیم ما هم خیلی خوشحال شدیم ولی از یه طرف وحید مدام اذیتم می کنه دایم میاد دم در یا جلو دانشگاه و شروع میکنه به بد و بیراه گفتن و تهدید کردن ..............دیشب هم خواب دیدم که رو صورتم اسید ریخته...آخه اون طفلکی هم گناه داره..........

نظر شما چیه؟

کارام بد بودن؟

خبلی بد بودن؟

یا خوب؟

کارام درست بودن؟

بعد این باید چیکار کنم؟

کدام بی رحم برایت خبر آورد که دیگر دوستت ندارم ......

آخر تو چرا باور کردی؟؟؟

 مگه میشه انبوه خاطرات با تو بودن را به همین آسانی از یادم ببرم .

 مگه میشه نگاه غمگین ترا به همین راحتی فراموش کنم

 مگه میشه اشک های ترا وقتی داشتم می آمدم به باد بسپارم

و مثل احمق ها بهانه زندگی آینده را بگیرم .

نه ! نه ! هنوز عاطفه ام را از دست نداده ام

و هنوز فکر می کنم مخلوطی از حس و عشق در من باقی مانده است .

نه دوست من ! دوستت دارم و تصور بی تو بودن در مخیله ام نمی گنجد .

نه دوست من ! با تو همه خیابانهای تهران را گشته ام

با تو به دربند رفته ام با تو به کوه رفته ام با تو به همه جای ایران سفر کرده ام

با تو من همه چیز هستم و بی تو بی تعارف هیچم .

نه ! تصورش را هم نکن که من از تو کنده شوم و بروم پی کارم !

 سایه ی تو همیشه بالای سر من هست و دنیای بی تو دنیای زشتی خواهد بود .

 تو نه به آهستگی فراموش شدنی هستی و نه به تندی !

تو خطی از زمان هستی که نه به روی کاغذش نوشته ام ونه به روی سنگ

تو را با همه مرارت و رنج در قلبم حک کرده ام .

بچه ها شوخی شوخی به گنجشکها سنگ می زنند

ولی گنجشکها جدی جدی می میرند

آدما شوخی شوخی بهمدیگه زخم میزنند

ولی قلبها جدی جدی می شکنند

تو شوخی شوخی یه روز بهم لبخند زدی

ولی من جدی جدی عاشقت شدم

تو یه روز شوخی شوخی منو تنهام میزاری

ولی من جدی جدی بی تو تنها می میرم